Musa Peygamber, Cebrail’e hesaplaşma hep öbür dünyada mı olacak, bu dünyada hesaplaşma yok mu diye sormuş.
Cebrail de ‘Yarın vahadaki su kuyusunun yakınında bulunan kayanın arkasına saklan ve olacakları seyret. Sakın olaylara karışma!’ demiş.
Hz. Musa kayanın arkasına saklanmış ve olacakları beklemeye başlamış.
Önce bir atlı gelmiş. Kıyafetinden ve atının koşumlarından zengin birisi olduğu anlaşılıyormuş. Kuyudan su içmiş ve giderken altın kesesini düşürmüş.
Biraz sonra kıyafetinden fakir olduğu anlaşılan bir delikanlı gelmiş. Altın kesesini görünce almış. Suyunu içtikten sonra da gitmiş.
Daha sonra gözleri görmeyen bir ihtiyar gelmiş. O sırada süvari de altın kesesini düşürdüğünün farkına varmış ve geri dönerek kuyunun yanında altın kesesini aramaya başlamış. Keseyi bulamamış. Yaşlı adamdan şüphelenerek “keseyi sen buldun, kesemi ver” dese de yaşlı adam “benim gözlerim görmüyor, senin keseni nasıl göreyim” diyerek, keseyi almadığını söylemiş.
Çok öfkelenen süvari, ihtiyara inanmayarak kılıcıyla yaşlı adamı öldürmüş. Üstünü başını aramış, ancak altınlarını bulamamış.
Bunun üzerine Musa Peygamber “Ey Cebrail, ben adalet yerini bulacak diye beklerken, daha kötüsü oldu; altınları delikanlı aldı, kör adam canından olurken, süvari hem parasından oldu, kem de katil oldu. Bu nasıl adalet?” diye sordu.
“Ey Musa! Dediğim gibi, bu bir hesaplaşmaydı. Olayda gördüğün ihtiyar ile süvarinin babası daha önce eşkıyalık yaparak delikanlının babasının bir kese altınını çalmışlardı. Ancak, atlının babası ihtiyarın hakkını vermediği için kavga etmiş ve atlının babası ihtiyarın gözünü oymuş, o da onu öldürmüştü.
Şimdi ise para sahibine gitti. Hırsızların ikisi de canından oldu. Çalıntı parayla yaşayan atlı da katil oldu!
“HİÇ BİR HAREKET KARŞILIKSIZ KALMAZ”
Bambu ağacının yetişmesi, olumlu ısrar için güzel bir örnektir. Çinliler, ‘Hayat Ağacı’ adını verdikleri bu ağacı söyle yetiştirir:
